Strona główna›Przewodniki›Bezpieczeństwo poczty e-mail
Bezpieczeństwo poczty e-mail · Zrozumieć
SPF określa, które serwery mogą wysyłać wiadomości w imieniu domeny, DKIM podpisuje wiadomość, a DMARC sprawdza, czy jeden z nich odpowiada domenie widocznej w polu „Od”, i określa, co zrobić w razie niepowodzenia. Razem uniemożliwiają osobie postronnej użycie dokładnie Państwa domeny. Nie czytają treści: domena podobna, myląca nazwa wyświetlana czy przejęte konto przechodzą.
Aktualizacja: październik 20266 minPrzywołane źródła oficjalne
RFC 7208 wychodzi od stwierdzenia: nic w protokole poczty nie uniemożliwia serwerowi podania dowolnego adresu nadawcy. SPF pozwala właścicielowi domeny opublikować w DNS listę serwerów uprawnionych do wysyłania w jego imieniu, a serwerowi odbierającemu – sprawdzić to uprawnienie.
Dwa doprecyzowania zmieniają wszystko:
Domena publikuje tylko jeden rekord SPF. Muszą się w nim znaleźć wszystkie źródła wysyłki: system pocztowy, program do fakturowania, narzędzie do newsletterów, CRM, kopiarka skanująca do e-maila.
Zgodnie z RFC 6376 DKIM pozwala właścicielowi domeny podpisującej przyjąć część odpowiedzialności za wiadomość za pomocą podpisu kryptograficznego. Klucz publiczny znajduje się w DNS. Weryfikacja podpisu potwierdza, że podpisane części nie zmieniły się od chwili podpisania.
Podpis podróżuje razem z wiadomością. Dlatego lepiej niż SPF znosi przekazanie przez serwer pośredniący lub przekierowanie, o ile pośrednik nie zmienia tematu ani treści. Lista dystrybucyjna, która dodaje adnotację na dole wiadomości, unieważnia podpis.
Czego DKIM nie robi, według tego samego RFC: nie szyfruje wiadomości, niepowodzenie weryfikacji nie oznacza obowiązku odrzucenia, a domena podpisująca nie musi być tą widoczną w polu „Od”. To właśnie tę lukę wypełnia DMARC.
RFC 7489 definiuje DMARC jako sposób, w jaki właściciel domeny może wyrazić politykę na poziomie domeny. Mechanizm opiera się na dopasowaniu (alignment): domena adresu widocznego w polu „Od” musi odpowiadać domenie zweryfikowanej przez SPF lub DKIM. Jeśli żadna z nich nie jest dopasowana, DMARC zwraca wynik negatywny.
Domena publikuje wtedy swoje życzenie:
DMARC przewiduje też raporty: raporty zbiorcze, które podsumowują, które serwery wysyłały w imieniu domeny i z jakim wynikiem, oraz raporty o niepowodzeniach, dla poszczególnych wiadomości. To dzięki nim można odkryć zapomniane narzędzie, które wysyła w Państwa imieniu, albo kogoś, kto podszywa się pod Państwa domenę.
| Mechanizm | Co sprawdza | Czego nie bada |
|---|---|---|
| SPF | Czy serwer doręczający wiadomość jest uprawniony dla domeny koperty | Wyświetlanego adresu, treści |
| DKIM | Czy podpisana wiadomość nie została zmieniona; domena bierze za nią odpowiedzialność | Wyświetlanego adresu, rzetelności treści |
| DMARC | Czy wyświetlana domena jest dopasowana do SPF lub DKIM; polityka w razie niepowodzenia | Domen podobnych, nazwy wyświetlanej, tekstu |
Blokuje część przypadków podszywania się pod domenę, ale nie phishing w ogóle. RFC 7489 mówi to wprost: DMARC nie zajmuje się nazwami domen wizualnie podobnymi ani nadużyciem nazwy wyświetlanej, a analiza treści wykracza poza jego zakres. Nie próbuje rozwiązać wszystkich problemów związanych z oszukańczą pocztą.
W praktyce DMARC nie widzi:
Te przypadki wymagają innych analiz: podobieństwa domen, reputacji, treści, zachowania. Zob. spam, phishing, malware i przejęte konto.
Przekazanie często unieważnia SPF, lista, która modyfikuje wiadomość, unieważnia DKIM, a DMARC zwraca wtedy wynik negatywny dla prawidłowej wiadomości. ARC, opisany w RFC 8617 (status eksperymentalny), pozwala każdemu pośrednikowi poświadczyć stwierdzony przez siebie wynik uwierzytelnienia. Serwer docelowy może zdecydować, czy go uwzględnić.
To dwa tematy, które często się myli.
Przykład, dla ilustracji. Kancelaria publikuje DMARC w trybie „none” i czyta pierwsze raporty. Odkrywa w nich trzy źródła: swój system pocztowy, poprawnie dopasowany; program do fakturowania, który wysyła faktury z domeną kancelarii bez podpisu DKIM; oraz nieznany serwer za granicą, który wysyła w jej imieniu setki wiadomości. Kancelaria poprawia program do fakturowania, czeka na czysty cykl raportów, po czym przechodzi na „quarantine”: odbiorcy stosujący DMARC traktują odtąd wiadomości z nieznanego serwera jako podejrzane.
Przy zmianie systemu pocztowego rekordy te przygotowuje się przed zmianą rekordu MX. Ten moment opisuje przewodnik migracja poczty bez przerwy w działaniu; nie powtarzamy go tutaj.
Nie. Pozwala obserwować dzięki raportom. Ochrona zaczyna się od „quarantine” lub „reject”.
Najczęściej z powodu przekazania, listy dystrybucyjnej albo usługi, która wysyła w Państwa imieniu, nie będąc zadeklarowana w SPF ani nie podpisując w DKIM.
Bramka umieszczona na ścieżce wysyłki może podpisywać za niego. Zob. Ochrona poczty, z której Państwo już korzystają.
W nagłówkach wiadomości. W przypadku Klytic MTA zob. Odczyt i eksport decyzji filtra.
Klytic MTA obsługuje oba tematy, przed każdym systemem pocztowym:
DMARC to tylko jedna warstwa: Klytic MTA dodaje wykrywanie domen łudząco podobnych, nazwy wyświetlanej i scenariuszy oszustw, opisane w przewodniku podszywanie się i oszustwo „na prezesa”.
Jeśli korzystają Państwo z Klytic Mail, SPF, DKIM i DMARC są skonfigurowane dla Państwa domeny: to ochrona domeny wysyłającej. Klytic MTA można natomiast wykupić z Klytic Mail lub bez niego.
Stan na październik 2026.
Klytic MTA sprawdza SPF, DKIM i DMARC poczty przychodzącej i podpisuje Państwa wysyłane wiadomości.
Oferta powitalna
Oferta próbna bez zobowiązań. Doradca oddzwoni do Państwa, aby poznać Państwa potrzeby i przygotować przestrzeń Klytic.