Home›Gidsen›E-mailbeveiliging
E-mailbeveiliging · Begrijpen
SPF zegt welke servers voor een domein mogen verzenden, DKIM ondertekent het bericht, DMARC controleert dat een van beide overeenkomt met het domein dat in “Van” wordt getoond en zegt wat er bij een mislukking moet gebeuren. Samen verhinderen ze dat een onbekende exact uw domein gebruikt. Ze lezen de tekst niet: een gelijkend domein, een misleidende weergavenaam of een gecompromitteerd account komen erdoor.
Bijgewerkt in oktober 20266 minGeciteerde officiële bronnen
RFC 7208 vertrekt van een vaststelling: niets in het e-mailprotocol verhindert een server om eender welk afzendadres op te geven. Met SPF kan de eigenaar van een domein in de DNS de lijst publiceren van servers die in zijn naam mogen verzenden, en kan de ontvangende server die toestemming controleren.
Twee verduidelijkingen veranderen alles:
Een domein publiceert maar één SPF-record. Alle verzendbronnen moeten erin staan: e-mailomgeving, facturatiesoftware, nieuwsbrieftool, CRM, kopieerapparaat dat naar e-mail scant.
Volgens RFC 6376 stelt DKIM de eigenaar van een ondertekenend domein in staat een deel van de verantwoordelijkheid voor een bericht op te eisen, door middel van een cryptografische handtekening. De publieke sleutel staat in de DNS. Door de handtekening te controleren, stelt u vast dat de ondertekende delen sinds de ondertekening niet zijn gewijzigd.
De handtekening reist met het bericht mee. Ze overleeft een relay of een doorsturing dus beter dan SPF, zolang die relay het onderwerp of de inhoud niet wijzigt. Een distributielijst die onderaan het bericht een vermelding toevoegt, breekt haar.
Wat DKIM volgens dezelfde RFC niet doet: het versleutelt het bericht niet, een mislukking verplicht niet tot weigering, en het ondertekenende domein hoeft niet het domein te zijn dat in “Van” wordt getoond. Dat is precies het gat dat DMARC dicht.
RFC 7489 definieert DMARC als een manier voor de eigenaar van een domein om een beleid op domeinniveau uit te drukken. Het mechanisme berust op afstemming (alignment): het domein van het adres dat in “Van” wordt getoond, moet overeenkomen met het domein dat door SPF of door DKIM is gevalideerd. Als geen van beide is afgestemd, mislukt DMARC.
Het domein publiceert dan wat het wenst:
DMARC voorziet ook in rapporten: geaggregeerde rapporten, die samenvatten welke servers in naam van het domein hebben verzonden en met welk resultaat, en foutrapporten, per bericht. Daarmee ontdekt u een vergeten tool die voor u verzendt, of iemand die uw domein misbruikt.
| Mechanisme | Wat het controleert | Waar het niet naar kijkt |
|---|---|---|
| SPF | De server die het bericht aflevert, is toegestaan voor het envelopdomein | Het getoonde adres, de inhoud |
| DKIM | Het ondertekende bericht is niet gewijzigd; een domein neemt er de verantwoordelijkheid voor | Het getoonde adres, de eerlijkheid van de inhoud |
| DMARC | Het getoonde domein is afgestemd op SPF of DKIM; beleid bij mislukking | Gelijkende domeinen, de weergavenaam, de tekst |
Het blokkeert een deel van het misbruik van het domein, niet phishing in het algemeen. RFC 7489 zegt het uitdrukkelijk: DMARC behandelt geen visueel gelijkende domeinnamen, noch misbruik van de weergavenaam, en de analyse van de inhoud valt buiten zijn reikwijdte. Het probeert niet alle problemen van frauduleuze post op te lossen.
Concreet ziet DMARC niet:
Deze gevallen vragen andere analyses: gelijkenis van domeinen, reputatie, inhoud, gedrag. Zie spam, phishing, malware en gecompromitteerd account.
Doorsturen breekt vaak SPF, een lijst die het bericht wijzigt breekt DKIM, en DMARC mislukt dan op een legitiem bericht. ARC, beschreven in RFC 8617 (experimentele status), stelt elke tussenpersoon in staat het authenticatieresultaat te bevestigen dat hij heeft vastgesteld. De uiteindelijke server kan ervoor kiezen daar rekening mee te houden.
Dat zijn twee onderwerpen die vaak worden verward.
Een voorbeeld, ter illustratie. Een kantoor publiceert DMARC op “none” en leest zijn eerste rapporten. Het ontdekt er drie bronnen: zijn e-mailomgeving, goed afgestemd; zijn facturatiesoftware, die de facturen met het domein van het kantoor verstuurt zonder DKIM-handtekening; en een onbekende server in het buitenland die honderden berichten in zijn naam verstuurt. Het corrigeert de facturatiesoftware, wacht een schone rapportcyclus af en stapt dan over op “quarantine”: de ontvangers die DMARC toepassen, behandelen de berichten van de onbekende server voortaan als verdacht.
Op de dag dat u van e-mailomgeving verandert, bereidt u deze records voor vóór de wijziging van het MX-record. De gids e-mail migreren zonder onderbreking beschrijft dat moment; het wordt hier niet herhaald.
Nee. Het maakt observatie mogelijk dankzij de rapporten. De bescherming begint met “quarantine” of “reject”.
Meestal: een doorsturing, een distributielijst, of een dienst die voor u verzendt zonder in SPF te zijn opgenomen of met DKIM te ondertekenen.
Een gateway op het traject van de verzendingen kan in haar plaats ondertekenen. Zie De e-mailomgeving beschermen die u al hebt.
In de headers van het bericht. Voor Klytic MTA, zie Een beslissing van de filter lezen en exporteren.
Klytic MTA behandelt beide onderwerpen, vóór elke e-mailomgeving:
DMARC is maar één laag: Klytic MTA voegt de detectie toe van lookalike-domeinen, de weergavenaam en fraudescenario’s, beschreven in imitatie en CEO-fraude.
Als u Klytic Mail gebruikt, zijn SPF, DKIM en DMARC ingesteld voor uw domein: dat is de bescherming van het verzendende domein. Klytic MTA neemt u af met of zonder Klytic Mail.
Geraadpleegd in oktober 2026.
Klytic MTA controleert SPF, DKIM en DMARC bij aankomst en ondertekent uw verzendingen.
Welkomstaanbod
Proefaanbod zonder verplichtingen. Een adviseur belt u terug om uw behoeften te begrijpen en uw Klytic-omgeving voor te bereiden.