Ένα ευρωπαϊκό και ένα αμερικανικό cloud διακρίνονται πρώτα από την εταιρεία που ελέγχει την υπηρεσία, έπειτα από το δίκαιο που εφαρμόζεται σε αυτή την εταιρεία και μόνο στη συνέχεια από τη χώρα των διακομιστών. Δύο πανομοιότυπες αίθουσες στη Φρανκφούρτη μπορεί να υπάγονται σε δύο διαφορετικά δίκαια.
Συχνά συγκρίνονται χάρτες datacenter: Παρίσι, Δουβλίνο, Φρανκφούρτη. Είναι εύκολο και απαντά σε ένα δευτερεύον ερώτημα. Για να μάθετε ποιος μπορεί να εξαναγκαστεί να προσκομίσει τα δεδομένα σας, πρέπει να εξετάσετε την εταιρεία που τα κατέχει και το δίκαιο στο οποίο λογοδοτεί. Η χρήσιμη σύγκριση αντιπαραθέτει δύο νομικές θέσεις, όχι δύο χώρες, και δεν αναδεικνύει νικητή: η σωστή επιλογή εξαρτάται από τις χρήσεις της επιχείρησης. Η έννοια της κυριαρχίας εξηγείται στη σελίδα τι είναι το κυρίαρχο cloud και ο πίνακας αγοράς στη σελίδα ορισμός, κριτήρια και όρια. Η σελίδα αυτή συγκρίνει.
Η Microsoft και η Google είναι εταιρείες αμερικανικού δικαίου. Οι ευρωπαϊκές συμβάσεις τους, οι θυγατρικές τους και τα datacenter τους στην Ένωση δεν εξαλείφουν αυτό το γεγονός. Όταν μια αμερικανική αρχή απευθύνεται σε αυτές σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, το ερώτημα γίνεται: έχει η εταιρεία την κατοχή ή τον έλεγχο των δεδομένων, ακόμη και όταν οι δίσκοι βρίσκονται στην Ευρώπη;
Ο CLOUD Act, αμερικανικός νόμος του 2018, απαντά για τους παρόχους που υπόκεινται στη δικαιοδοσία των Ηνωμένων Πολιτειών: μια έγκυρη εντολή μπορεί να αφορά δεδομένα που κατέχει ο πάροχος, ανεξάρτητα από τον τόπο αποθήκευσης. Δεν πρόκειται για μόνιμη πρόσβαση. Πρόκειται για διαδικασία. Το πρακτικό σημείο για τον αγοραστή βρίσκεται αλλού: ο ευρωπαϊκός τόπος του δίσκου δεν βγάζει τον αμερικανικό πάροχο από αυτή τη διαδικασία.
Οι εταιρείες αυτές προσφέρουν πραγματικούς μηχανισμούς εντοπιότητας. Η Microsoft περιγράφει ένα ευρωπαϊκό όριο δεδομένων (EU Data Boundary) για επιλέξιμες υπηρεσίες: δεδομένα πελατών και ψευδωνυμοποιημένα προσωπικά δεδομένα που αποθηκεύονται και υποβάλλονται σε επεξεργασία στην ΕΕ ή την ΕΖΕΣ, δεδομένα επαγγελματικών υπηρεσιών που αποθηκεύονται σε κατάσταση ηρεμίας, με τεκμηριωμένες εξαιρέσεις (απομακρυσμένη πρόσβαση της υποστήριξης, ορισμένες κλιμακώσεις, προαιρετικές λειτουργίες, πελάτες Multi-Geo εκτός πεδίου). Η Google προσφέρει περιοχές δεδομένων για καλυπτόμενο περιεχόμενο, ανάλογα με την έκδοση, και έναν έλεγχο πρόσβασης της υποστήριξης (Access Management) που διατίθεται μόνο σε συγκεκριμένες εκδόσεις και επιλογές. Οι μηχανισμοί αυτοί μειώνουν τις ροές. Δεν αλλάζουν την εθνικότητα του κατασκευαστή λογισμικού.
Ένας αμερικανός κατασκευαστής λογισμικού που εξυπηρετεί ευρωπαίους πελάτες βρίσκεται ανάμεσα σε δύο δίκαια. Το αμερικανικό δίκαιο μπορεί να τον υποχρεώσει να προσκομίσει δεδομένα που ελέγχει. Ο GDPR (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) προβλέπει στο άρθρο 48 ότι μια απόφαση δικαστηρίου ή αρχής τρίτης χώρας που απαιτεί τη διαβίβαση ή τη γνωστοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα μπορεί να αναγνωριστεί ή να εκτελεστεί μόνο αν βασίζεται σε διεθνή συμφωνία, για παράδειγμα σύμβαση αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, που ισχύει μεταξύ αυτής της χώρας και της Ένωσης ή του κράτους μέλους. Το κείμενο δεν λέει πώς ένας κατασκευαστής λογισμικού συμβιβάζει αυτές τις δύο απαιτήσεις σε μια δεδομένη περίπτωση: εναπόκειται στον πάροχο να εξηγήσει την πρακτική του και στον πελάτη να του τη ζητήσει.
Το αμερικανικό δίκαιο προβλέπει ένα ένδικο μέσο. Σύμφωνα με το 18 U.S.C. § 2703(h), ο πάροχος μπορεί να ζητήσει την ακύρωση ή την τροποποίηση μιας εντολής, εντός 14 ημερών από την επίδοσή της, αν κρίνει ότι ο πελάτης δεν είναι «United States person», δεν διαμένει στις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι η γνωστοποίηση θα τον εξέθετε σε σοβαρό κίνδυνο παραβίασης του δικαίου μιας «ειδικής αλλοδαπής κυβέρνησης». Πρόκειται για κράτος που συνδέεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες με εκτελεστική συμφωνία που έχει τεθεί σε ισχύ. Το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης δημοσιεύει συμφωνίες με το Ηνωμένο Βασίλειο (υπογράφηκε στις 3 Οκτωβρίου 2019) και την Αυστραλία (υπογράφηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2021). Καμία συμφωνία δεν ισχύει με την Ευρωπαϊκή Ένωση· οι διαπραγματεύσεις ΕΕ–ΗΠΑ για τα ηλεκτρονικά αποδεικτικά στοιχεία ξανάρχισαν το 2023· η σελίδα του υπουργείου δεν αναφέρει καμία συμφωνία με τη Γαλλία. Ωστόσο, αυτός ο ειδικός μηχανισμός αμφισβήτησης προϋποθέτει μια τέτοια συμφωνία.
Το ερώτημα τέθηκε δημόσια στη Γαλλία. Στις 10 Ιουνίου 2025, ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής της Γερουσίας για τις δημόσιες προμήθειες, ο διευθυντής δημοσίων και νομικών υποθέσεων της Microsoft France ρωτήθηκε αν μπορεί να εγγυηθεί, ενόρκως, ότι τα δεδομένα των γάλλων πολιτών που έχουν εμπιστευθεί στη Microsoft μέσω της Ugap δεν θα διαβιβάζονταν ποτέ, κατόπιν εντολής της αμερικανικής κυβέρνησης, χωρίς τη ρητή συμφωνία των γαλλικών αρχών. Απάντησε: «Όχι, δεν μπορώ να το εγγυηθώ, αλλά, επαναλαμβάνω, αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ μέχρι σήμερα.» Η απάντηση περιέχει και τα δύο στοιχεία της συζήτησης: μια εγγύηση που η εταιρεία δεν μπορεί να δώσει και μια περίπτωση που, κατά την ίδια, δεν έχει συμβεί.
Ένα ευρωπαϊκό cloud, με τη χρήσιμη έννοια του όρου, λειτουργεί από εταιρεία ευρωπαϊκού δικαίου, που δεν εξαρτάται από όμιλο υποκείμενο σε αμερικανική υποχρέωση παράδοσης δεδομένων. Η OVHcloud είναι γαλλική εταιρεία. Η Nextcloud GmbH είναι γερμανική εταιρεία: αναπτύσσει ένα λογισμικό, το οποίο λειτουργεί ο πελάτης ή ένας πάροχος φιλοξενίας. Η BlueMind είναι γαλλική εταιρεία υπηρεσιών email. Η Infomaniak είναι ελβετική εταιρεία: η Ελβετία βρίσκεται στην Ευρώπη, εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επωφελείται από απόφαση επάρκειας της Επιτροπής. Το να την κατατάξει κανείς στις «αμερικανικές» θα ήταν λάθος. Το να την κατατάξει στην «Ευρωπαϊκή Ένωση» θα ήταν επίσης λάθος.
Το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν είναι ενιαία ασπίδα. Ένας γάλλος πάροχος λειτουργίας υπόκειται στο γαλλικό δίκαιο, ένας γερμανός στο γερμανικό. Αιτήματα αρχών υπάρχουν. Περνούν από τον δικαστή και τους κανόνες της χώρας του παρόχου λειτουργίας.
Ο ευρωπαϊκός χαρακτήρας μπορεί επίσης να χαθεί μέσω της ανάθεσης σε εκτελούντες την επεξεργασία: ένας ευρωπαίος πάροχος λειτουργίας που αναθέτει τα αντίγραφα ασφαλείας, το φιλτράρισμα ή την υποστήριξη σε αμερικανικό πάροχο επανεισάγει αυτό που ήθελε να αποφύγει ο αγοραστής. Η σελίδα προστασία μιας επιχείρησης από τον CLOUD Act αναλύει αυτό το σημείο.
| Ερώτημα | Cloud αμερικανού κατασκευαστή λογισμικού, δεδομένα στην Ευρώπη | Cloud που λειτουργεί από ευρωπαϊκή εταιρεία |
|---|---|---|
| Πού βρίσκονται οι δίσκοι; | Συχνά κατ’ επιλογή, σε περιοχή της ΕΕ, με γραπτές εξαιρέσεις | Ανάλογα με τη σύμβαση: Γαλλία, Γερμανία, άλλη χώρα της ΕΕ ή στις εγκαταστάσεις του πελάτη |
| Ποιος μπορεί να κληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες να προσκομίσει τα δεδομένα που ελέγχει; | Ο αμερικανός κατασκευαστής λογισμικού, αν έχει την κατοχή ή τον έλεγχο | Κατ’ αρχήν όχι ο ευρωπαίος πάροχος λειτουργίας, εκτός αν εξαρτάται από όμιλο ή εκτελούντα την επεξεργασία που υπόκειται σε αυτό |
| Ποιο δικαστήριο για ένα τοπικό αίτημα; | Το δίκαιο της σύμβασης, συχνά σε συνδυασμό με το αμερικανικό δίκαιο του κατασκευαστή λογισμικού | Το δίκαιο της χώρας του παρόχου λειτουργίας |
| Προχωρημένες λειτουργίες γραφείου | Πολύ εκτεταμένες (Office, Excel, Teams ή Docs και η αναζήτηση της Google) | Ποικίλλουν ανάλογα με το προϊόν. Σπάνια ισοδύναμες στο προχωρημένο Excel, στο Power BI ή στο οικοσύστημα του Teams |
| Έξοδος των δεδομένων | Πραγματικά εργαλεία εξαγωγής, ιστορικά συνομιλιών και αυτοματισμών συχνά μερικά | Εξετάζεται προσφορά προς προσφορά. Η εξαγωγή email (IMAP) είναι συνήθως η απλούστερη |
Καμία στήλη δεν κερδίζει παντού: ο αμερικανός κατασκευαστής λογισμικού υπερέχει στο εύρος των λειτουργιών, ο ευρωπαίος πάροχος λειτουργίας στη νομική θέση. Το να αποφασίσετε σημαίνει να ξέρετε ποια γραμμή βαραίνει περισσότερο για την επιχείρησή σας.
Ακόμη και με δεδομένα αποθηκευμένα στην Ευρώπη, μια υπηρεσία αμερικανού κατασκευαστή λογισμικού περιλαμβάνει διαβιβάσεις (πρόσβαση της υποστήριξης, κλιμακώσεις, προαιρετικές λειτουργίες), οι οποίες πρέπει να στηρίζονται σε νομική βάση του GDPR.
Το προηγούμενο πλαίσιο, το Privacy Shield (απόφαση 2016/1250), ακυρώθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 16 Ιουλίου 2020 (υπόθεση C-311/18, γνωστή ως Schrems II), λόγω ιδίως της έκτασης των αμερικανικών προγραμμάτων επιτήρησης και της απουσίας αποτελεσματικής προσφυγής. Οι τυποποιημένες συμβατικές ρήτρες παραμένουν έγκυρες, αλλά απαιτούν αξιολόγηση κατά περίπτωση.
Στις 5 Οκτωβρίου 2026, οι διαβιβάσεις προς πιστοποιημένους αμερικανικούς οργανισμούς μπορούν να στηρίζονται στην απόφαση επάρκειας (ΕΕ) 2023/1795, γνωστή ως Data Privacy Framework. Είναι σε ισχύ. Αμφισβητείται, όπως επισημαίνουν οι δικηγορικές εταιρείες DAC Beachcroft και WilmerHale. Σύμφωνα με τη δεύτερη, το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέρριψε στις 3 Σεπτεμβρίου 2025 μια προσφυγή ακύρωσης, και ασκήθηκε αναίρεση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 31 Οκτωβρίου 2025. Μια συνετή επιχείρηση τεκμηριώνει αυτή τη νομική βάση στο αρχείο της και προβλέπει τι θα κάνει αν αυτή καταπέσει.
Παραμένει κατάλληλο όταν η δραστηριότητα βασίζεται στο προχωρημένο Excel, στο Power BI, σε πρόσθετα του Office, στο Teams ως πρότυπο του κλάδου ή σε δεκάδες ενοποιήσεις που ήδη λειτουργούν σε παραγωγή. Η αλλαγή εργαλείου για νομικό λόγο, με απώλεια της χρήσης που κινεί την επιχείρηση, είναι κακός υπολογισμός. Η σελίδα Microsoft 365 έναντι κυρίαρχης λύσης αναλύει αυτό το όριο.
Παραμένει επίσης κατάλληλο όταν η νομική ανάλυση της διαβίβασης, η DPA και οι επιλογές διατήρησης δεδομένων εντός περιοχής ανταποκρίνονται στην πραγματική ανάγκη του αρχείου. Πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν το Microsoft 365 ή το Google Workspace σε αυτό το πλαίσιο. Το να το πει κανείς αποτελεί μέρος μιας έντιμης σύγκρισης. Οι έλεγχοι που πρέπει να γίνουν περιγράφονται στις σελίδες GDPR και Microsoft 365 και GDPR και Google Workspace.
Γίνεται κατάλληλος όταν η διοίκηση θέλει η εταιρεία που κατέχει τα email και τα αρχεία να είναι ευρωπαϊκή εταιρεία, η υποστήριξη να είναι προσβάσιμη σε αυτό το πλαίσιο και οι χρήσεις να χωρούν στην υπηρεσία email, στα αρχεία και στην επεξεργασία τους online, στη βιντεοδιάσκεψη, σε ένα CRM και σε μια τηλεφωνία. Γίνεται επίσης κατάλληλος για εγκατάσταση στις εγκαταστάσεις του πελάτη, όταν η επιχείρηση δεν θέλει καθόλου cloud.
Οι δύο επιλογές δεν αλληλοαποκλείονται. Μια επιχείρηση μπορεί να κρατήσει μια αμερικανική σουίτα για τις θέσεις εργασίας που εξαρτώνται από αυτήν και να αναθέσει τα υπόλοιπα σε ευρωπαίο πάροχο λειτουργίας. Αυτή η διάταξη απαιτεί περισσότερη διαχείριση· δικαιολογείται όταν ο διαχωρισμός των χρήσεων είναι σαφής.
Ο οδηγός Οι ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις στο Microsoft 365 εξετάζει το Microsoft 365, το Google Workspace, την OVHcloud, το Nextcloud, την Infomaniak, άλλους παίκτες και την Klytic, με την περίπτωση χρήσης του καθενός.
Υποθετική περίπτωση. Μια βιομηχανική ΜμΕ έχει δύο εγκαταστάσεις. Το γραφείο μελετών εργάζεται σε προχωρημένο Excel και επικοινωνεί με τους εντολείς του μέσω Teams. Το εργοστάσιο, οι προμήθειες και η διοίκηση χρησιμοποιούν κυρίως την υπηρεσία email και κοινόχρηστους φακέλους, όπου βρίσκονται σχέδια.
Ένας εντολέας ζητά τα σχέδιά του να τα κατέχει ευρωπαϊκή εταιρεία. Για το γραφείο μελετών, η εγκατάλειψη του προχωρημένου Excel και του Teams θα αποδιοργάνωνε τη συνεργασία με τους πελάτες: η αμερικανική σουίτα παραμένει δικαιολογημένη, με τεκμηριωμένη ανάλυση της διαβίβασης. Για τα σχέδια και την υπηρεσία email των άλλων τμημάτων, ένας ευρωπαίος πάροχος λειτουργίας ανταποκρίνεται στο αίτημα χωρίς απώλεια χρήσης. Η απόφαση ακολουθεί τις γραμμές του πίνακα, όχι μια αρχή.
Όχι. Ο CLOUD Act αφορά τα δεδομένα που κατέχει ή ελέγχει ένας πάροχος υποκείμενος στο αμερικανικό δίκαιο, ανεξάρτητα από τον τόπο αποθήκευσης. Η ευρωπαϊκή περιοχή μειώνει τις διαβιβάσεις. Δεν αλλάζει την εταιρεία που κατέχει τα δεδομένα.
Ναι, αν εξαρτάται από όμιλο που υπόκειται σε αυτό το δίκαιο ή αν εμπιστεύεται δεδομένα σε εκτελούντα την επεξεργασία που υπόκειται σε αυτό. Γι’ αυτό πρέπει να εξετάζετε τη μητρική εταιρεία και τον κατάλογο των εκτελούντων την επεξεργασία, όχι μόνο το όνομα του παρόχου λειτουργίας.
Παρέχει νομική βάση για τις διαβιβάσεις προς πιστοποιημένους αμερικανικούς οργανισμούς, σύμφωνα με τον GDPR. Είναι σε ισχύ και αμφισβητείται. Δεν αλλάζει ούτε την εθνικότητα του κατασκευαστή λογισμικού ούτε την εμβέλεια της εντολής που προβλέπει το αμερικανικό δίκαιο.
Η Klytic ανήκει στη δεύτερη στήλη του πίνακα. Λειτουργεί από την Dedicace Software, γαλλική εταιρεία. Η φιλοξενία είναι δυνατή σε οποιαδήποτε γεωγραφική ζώνη αντιστοιχεί στην εφαρμοστέα δικαιοδοσία, υπό την προϋπόθεση διαθεσιμότητας των απαιτούμενων υπηρεσιών, για παράδειγμα στην Ευρώπη ή στον Μαυρίκιο, ή στους διακομιστές του πελάτη.
Η υπηρεσία email βασίζεται στο Zimbra, που αναπτύσσεται από τη Synacor στις Ηνωμένες Πολιτείες και λειτουργεί από την Klytic. Τα έγγραφα βασίζονται σε αποκλειστική εγκατάσταση Nextcloud ανά πελάτη. Η Klytic δεν είναι πιστοποιημένη κατά SecNumCloud και δεν αντικαθιστά το προχωρημένο Excel, το Power BI ούτε το Teams. Οι υπηρεσίες αγοράζονται χωριστά: μια επιχείρηση μπορεί να κρατήσει το Microsoft 365 και να προσθέσει μόνο το φιλτράρισμα Klytic MTA, τοποθετημένο μπροστά από την υπηρεσία email της. Οι λεπτομέρειες της φιλοξενίας βρίσκονται στη σελίδα φιλοξενία και κυριαρχία.
Αυτή η σελίδα περιγράφει ένα γενικό πλαίσιο. Δεν υποκαθιστά την ανάλυση της σύμβασής σας.
Νομική κατάσταση στις 5 Οκτωβρίου 2026. Το κείμενο αυτό δεν αντικαθιστά την ανάλυση μιας σύμβασης. Η απόφαση επάρκειας ΕΕ–ΗΠΑ (ΕΕ) 2023/1795 είναι σε ισχύ. Αμφισβητείται. Για το SecNumCloud, ισχύει ο κατάλογος της ANSSI.
Ανακτήθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.
Email, έγγραφα, τηλεδιάσκεψη, CRM και τηλεφωνία, με φιλοξενία στη ζώνη που αντιστοιχεί στη δικαιοδοσία σας, για παράδειγμα στην Ευρώπη ή στον Μαυρίκιο, ή στις εγκαταστάσεις σας.
Προσφορά καλωσορίσματος
Δοκιμή χωρίς δέσμευση. Ένας σύμβουλος σας καλεί για να κατανοήσει τις ανάγκες σας και να προετοιμάσει τον χώρο σας στην Klytic.
